donderdag 5 november

Vanmorgen ging het dus mis. We hadden een papiertje gekregen dat we vannacht een tijdzone zouden passeren en dat de klok één uur naar achteren zou gaan. Zou dit goed gaan met de wekker zetten??? Tuurlijk!. Nou laat ik het zo zeggen. 

Wij hebben de zon op zien komen om 0615uur. 

Wel mooi hoor maar moet je niet te vaak willen doen, zucht.

Ik had de wekker gezet om 0715uur want Kenneth wilde nog ontbijten. Toen hij terugkwam zei hij: "het is nu pas 0700uur op mijn mobiel". Gloeiende gloeiende gloeiende. Dat was duidelijk niet goed gegaan. Kenneth zijn IPhone is klaarblijkelijk *kuch beter kuch* wat betreft de tijdzones oppikken. Maar hij zei wel eerlijk dat zijn telefoon het ook pas oppikte toen hij terug kwam van ontbijt.

Mijn Samsung was ook heel vlug🙄🙄

Maar om 0815uur moesten we verzamelen in Headliners. Een soort muziekcafé. Daar moesten we wachten om de laatste mensen en op de bus. Om 0845uur gingen we van boord en de bus in. Tenerife onveilig maken Whoop whoop. 

Maar gezien de gemiddelde leeftijd in de bus werd het meer een zonnebloem-uitje.

De excursie ging van start. We hebben 3 stops gedaan. Twee voor alleen foto's en één waar we ook koffie of thee kregen met wat zoets. 

Er waren mooie vergezichten en ook zicht op de hoogste berg/vulkaan. Het had 2 dagen geleden nog  gesneeuwd en op de top lag er nog sneeuw.

Maar het was ook veel vulkaangesteente....heeel veeel vulkaangesteente. De laatste stop gaf ons wel Monument Valley vibes. 

Dat was wel heel gaaf. Maar we mochten daar welgeteld 15 minuten rondlopen dus heel veel rondkijken konden we niet. 

Na de derde stop werd te terugweg aangevangen en daar waar ik op de heenweg af en toe schuin naar de bergwand keek die wel heel dichtbij de bus kwam (en opeens zat ik weer in een camper waar ik de zonnewering al rijdend ervan af kon krijgen door een uitstekend stukje rots; Amerika vakantie 2017 )

Reden we op de terugweg aan de kant van het ravijn. En ik kan je vertrllen dat ik heel weinig vertrouwen had in die veredelde boomstam die ons tegen zou moeten houden. En laten we eerlijk zijn, je hoort vaker dat bussen ravijnen in kukelen dan dat je hoort dat een cruiseschip is gezonken. Laat dat even bezinken, alle mensen die cruisen spannend vinden...

Ik vond het best spannend.

Weer terug bij het schip even een paar foto's van de voorkant genomen. Daar waren we nog niet aan toegekomen.

Eenmaal aan boord, gauw omkleden, wat eten in het buffet restaurant en ik door naar het zonnedek. Kenneth ging nog even een paar uurtjes werken. 

Daar heb ik mijn ogen uitgekeken naar een stel waarbij de vrouw haar man aan het insmeren was. En dat deed ze heel grondig, zo grondig dat je zou denken dat daar terplekke een "Happy Ending" zou gaan plaatsvinden. Dat op zichzelf is natuurlijk al een beetje gek op een dek met allelei mensen om je heen. Maar meid, als dat je kinky afwijking is, doe je ding. Maar ik verwacht toch dat tegenwoordig mensen slimmer zijn dat zij. Ze smeerde hem namelijk heel grondig in met baby-olie in een brandende zon. Stiekem wilde ik toch heel graag een gesprek met hun aangaan en vragen of huidkanker veel in de familie voorkwam. Maar alhoewel ze Engelse waren en ik dit best goed zou kunnen heb ik het maar gelaten. De zorgwerker in mij is tenslotte ook op vakantie.

Relax Jacq, zij zullen vast niet naar HAP Zuid bellen om 0400uur in de nacht wegens een verdacht plekje op zijn huid die per direct nagekeken moet worden. Daar heb je andere Rotterdammers voor. 

Om 1635uur gingen we van start. Zes volle dagen op zee. Het schip vertrok 35min later maar we waren niet de enige in de haven dus ieder moest op zijn beurt wachten. En 5 minuten uitloop bij de een zorgt weer 15 min vertraging bij de ander. We lagen achter de Norwegian Star en voor de MSC Divina. Ik blijf het serieus knap vinden hoe zo'n schip kan wegvaren. Er rijden mensen minder makkelijk weg van een parkeerstrook.

Avond eten was vanavond in the Manhattan. Een restaurant waar je zonder reservering kan komen eten en die gewoon bij de cruise hoort. Leuk was dat er in dit restaurant iemand op een piano aan het spelen is en liedjes zingt. 

Het eten zelf was ook heel lekker. Alhoewel er in mijn steak een zeen/pees zat waar ik niet doorheen kwam. Zonder dat ik op keek of ik iemand zag of dat ik iemand had aangesproken kwam de maître d' al naar de tafel en ook al zei ik dat het niet hoefde werd toch mijn bord weggehaald en kwam er een paar minuten later een heel nieuw bord met vlees, patat en garnituur. Er lopen ook meer dan genoeg mensen in de bediening maar er wordt echt op iedereen gelet en je kan/mag niet ontevreden dlhet restaurant uitlopen.