zaterdag 14 november: Great Stirway Cay

Weer zijn we een uur terug gegaan, gelukkig wel de laatste keer. Ik heb slecht geslapen want ik begin nu echt behoorlijk last van de airco te krijgen. Ik heb een verschrikkelijke vastzittende hoest waarbij ik mijn longen heel erg voelt protesteren als ik aan het hoesten ben. Ik hoop dat het in het hotel anders zal zijn en dat ik hem uit kan zetten als dat nodig moet zijn. Ik hoest ook vele malen meer in de cabin dan als ik er buiten ben.

Vandaag was een klein beetje een teleurstelling. Ik had enorm naar deze dag uitgekeken want we zouden gaan zwemmen met varkentjes. Ik had het natuurlijk kunnen weten dat dit enorm commercieel zou zijn maar op de een of andere manier had ik bij het boeken daar niet aan te denken.

We kwamen om 1000uur aan bij Great Stirway Cay. Het eigen eiland van Norwegian Cruise Line. Naast ons kwam de Norwegian Aqua te liggen en dan kan je goed zien dat die een van de laatste schepen is van de Cruise Line.  Veel groter,  mooier gekleurd en ook het personeel lijster wat meer zin in te hebben.

Maar het eiland is voor iedereen hetzelfde dus iedereen ging die kant uit. Best wel veel mensen hoor.

Eerst gingen we ons maar melden bij de balie van de Swimming with pigs. Na onze namen te hebben ingevuld en ook een bandje om ons pols te hebben gekregen konden we ons nog een uurtje vermaken. Dussssssssss op naar de shops!!!!

Ennnnnnnnnnn weer terug. Wat een prijzen! Alle huisjes hadden zo'n beetje hetzelfde maar bij de een was de prijs nog net iets hoger dan bij de ander. 

Ik zag nog een varkentje als knuffelbeest en het leek me een leuke herinnering van de dag. Maar voor 30 euro deed ik het wel met de foto's en de herinneringen in mijn hoofd. Dan maar even wat eten.

Om 1245uur moesten we verzamelen en werden we naar verschillende bootjes gebracht. 

Wat waren dat veel mensen!!! Dat was al mijn eerste realitycheck. Natuurlijk zou dit geen klein groepje zijn. Had ik gezien hoeveel mensen er van die boot af kwamen? Daar zullen er genoeg tussen zitten die dezelfde droom hadden als ik. De bootjes brachten ons naar Treasure eiland.

 Het eiland waar de varkens zijn. Volgens zeggen zijn er rond 70 varkens aanwezig in verschillende leeftijden en grotes 

Daar aangekomen werden we eerst verteld wat we wel en niet mochten doen bij de varkens en dat we absoluut niet onze camera of fototoestel mee mochten nemen. Zij zouden wel de foto's maken die we later van de website (tegen betaling natuurlijk) af konden halen. Toen konden we zelf beslissen waar we als eerste wilden starten. Bij het varkensgedeelte van het strandje of bij het roggen gedeelte. 

Ik koos natuurlijk voor het varkensgedeelte en als eerste ging in naar het kleinste varkentje. 

Daarna schoven we een klein stukje opzij en daar waten de kleuters om het maar zo te zeggen. Maar dat viel al een klein beetje tegen. Deze beestjes zijn helemaal niet met je bezig. Ze kijken alleen naar de oppasser die daar staat met een ton met appelstukjes en daar is hun focus. Je kunt ze amper aaien want ze lopen alleen maar rondom hem. Af en toe gooit hij een stukje het water in en dan lijkt het of ze op je af komen maar drie seconden laten zijn ze je alweer voorbij of draaien ze zich om.

We konden ook nog met een grote varken op de foto. Nou die deed echt alleen haar best voor appels. We staan er leuk mee op de foto maar dat is eigelijk ook het enige wat je er doet. Achter de varkens staan, lachen naar de fotograaf en dan verder.

Dan maar op naar het roggen gedeelte. Die zwommen rondom je benen en zo nu en dan voelde je ze echt tegen je/langs je zwemmen. Ook met deze beesten kon je op de foto. Je moes je armen vooruit gestrekt houden en dan kwamen ze erop liggen. Je zal me moeten geloven dat ik het ook heb gedaan want blijkbaar ging het op dat moment niet goed met de camera van de fotograaf want ik heb ze nergens terug kunnen vinden. We die van Kenneth en die zijn super leuk geworden.

Daarna hadden Kenneth en ik er wel een beetje genoeg van. Dit was eigelijk zo niet wat we in gedachten hadden hiervan. gingen boven op het terras opdrogen en wel wachten totdat iedereen klaar zou zijn. Maar toen kwam er ineens een vrouw met het kleine biggetje naar boven en ging dat beestje weer met mensen op de foto. Ook wij konden het niet weerstaan al hadden we daar al vrij gauw spijt van. Dat beestje was maar 2 weekjes oud en ging nu al van hand tot hand. 

Toen ik daar op een gegeven moment met een man (die daar werkte) over in gesprek kwam zei hij dat ze wel al jong gingen beginnen met het laten wennen aan mensen. Maar dat hij dit ook geen goed idee vond. Dit gaf het beestje alleen maar stress en dat zou eerder schadelijk zijn dan bevoordelijk. 

Kenneth en ik konden niet wachten om van het eiland te gaan. We waren toch wel teleurgesteld en eigelijk ook een beetje in onszelf. Dit is te commercieel en waarschijnlijk niet echt het allerbeste voor die varkens. Al zei die man wel dat ze gered waren van slechte plekken en dat ze hier met zijn 70en heel goed leefden. Dat ze ook niet iedere dag met de mensen in aanraking komen. Elke dag een ander ploegje. Ik hoop zo dat hij niet liegt.

Eenmaal weer op het eiland van Norwegian gingen we maar gelijk door naar het schip. We liepen op ons gemakje en namen hier en daar nog wat foto's. 

Nog even dag gezwaaid naar de Norwegian Aqua.

Even chillen en daarna voor de laatste keer naar the Manhatten samen met Suus en Erik. 

Na het eten gingen we gauw terug want voor 2200uur moesten de koffers op de gang staan en die moesten we nog inpakken. Dat is best goed gelukt maar we hebben eigelijk ook nog niets veel gekocht en is er meer uit gegaan dan dat er bij is gekomen.

Nu gaan we gauw slapen want morgen gaat er weer een wekker en moeten we om 0845uur van boord.

vrijdag 13 november: Zeedag

Vandaag kon ik weer heerlijk rustig opstarten. Kenneth daarentegen was al om 0500uur wakker en was om 0530uur op dek 15 in het buffetrestaurant aan het werk. Hij liet mij gelukkig nog even doorslapen tor 0730uur. 

Maar heb nog een tijdje lekker gechilled op mijn bed. Op een gegeven moment kwam Kenneth terug met jus d'orange voor mij. Hij had bedacht om in de cabin verder te werken, maar ik had bedacht dat ik even een spa-ochtendje voor mezelf wilde. Als je zo'n tijdje onderweg ben wil je toch hier en daar wat bijwerken. Dus Kenneth vertrok weer naar boven.

Nadat alles weer netjes geplukt, gemaaid en aan kant gebracht was ging ik naar Kenneth toe en hebben we samen geluncht. Na de lunch vertrokken we samen weer naar het zonnedek waar Kenneth het wel een heel half uur heeft volgehouden om vervolgens de lounge stoelen in de schaduw op te zoeken. Volgens hem heeft hij maar even geslapen maar ik vond hem vanavond verbazend fit.

Op een gegeven moment kwam hij vertellen dat het Nederlands elftal te zien was op de televisie en waarschijnlijk ook op het grote scherm.

Laat dat nu de stamplek van Erik en Susan zijn. Dus wij de handdoeken opgepakt en naar de achterkant van het schip gelopen. Zij zaten daar en we zijn er gezellig bij gaan zitten. De stand was toen net 4-0 geworden. 

Daar kwamen nog 3 doelpunten voor Nederland bij en het bleef voor Griekenland bij 0.

Toen het voetballen afgelopen was gingen we naar de cabin om ons om te kleden voor het avondeten.  Toen we over het dek richting de liften liepen maakte we nog een paar foto's van onszelf en de band die nog aan het spelen waren. Nou zie je achter Kenneth al dat de lucht wel heel donker was maar we dachten ook dat dit kwam doordat het avond werd. 

Maar dat bleek niet zo te zijn. We kwamen midden in een storm terecht. Toen we in de cabin aankwamen ging het al helemaal los en je praat dan echt in minder dan 5 minuten tijd. Het schip hing een beetje scheef door de wind en op een gegeven moment ging het ook flink onweren. Ik heb het wel kunnen filmen maar je zag niet heel duidelijk de lichtflitsen,  alleen dat de lucht helemaal oplichtte. Van het filmje heb ik wel een paar foto's gemaakt.

Met bliksem

Zonder bliksem.

Het duurde gelukkig niet heel lang maar het schijnt toch wel wat schade op het bovendek te hebben veroorzaakt, hoorde we later.

Na het eten zijn we nog naar de nachtclub gegaan voor de finale van de karaoke wedstrijden die (blijkbaar al 2 weken) gehouden zijn. Daarna was er de "Back to the 90's party" waar we ook bij zijn blijven hangen.

donderdag 12 november: St Thomas

Wat ging de wekker afschuwelijk vroeg. Echt niet leuk. En natuurlijk hadden ik weer niet mijn beste nacht wat betreft slapen gehad. Duurde lang voordat ik sliep. (Kenneth sliep al om 2100uur). En ik ben ook nog eens meerdere keren wakker geworden. Maar natuurlijk lag ik wel lekker te slapen toen de wekker ging.

Ik had de tas al klaar gezet met de belangrijkste papieren dus het was alleen maar aankleden en door naar het theater. Waar Kenneth nog wel eerst even snel ging ontbijten blijf ik heel even wat langer liggen. Het was nog echt donker buiten

Maar toen we in het theater kwamen was die wel al aardig vol met mensen. 

Per excursie werd je omgeroepen en werd je naar de andere kant van het schip geleid. En alles wat ze onderweg konden gebruiken om een pad te maken werd ook gebruikt. Stoelen stonden omgedraaid op een rij zodat je er alleen maar langs kon lopen of op kon zitten. Dat deed ook een vrouw heel de tijd. Het was alsof ze bang leek dat de muziek zou stoppen en er geen stoel voor haar over zou zijn. Later bleek wel dat ze niet over alle lampjes brandend beschikte.

Toen we door de douane waren gecontroleerd, en dat was echt binnen een scheet en een zucht gedaan,  gingen we nog even terug naar de cabin omdat we nog een uur hadden voordat we ons bij de haven moesten melden.

Om 0815uur liepen we naar buiten en toen we volledig waren liepen we richting de boot wat ons verder zou brengen.

Ondertussen liepen we ook langs een jacht............echt niet normaal. 

Nou bleek deze van de CEO van Dreamworks te zijn. Je mag wel stellen dat zijn Dreams wel heeft geworkt.... allemaggies wat een gevaarte.

Toen we allemaal aan boord waren vertrokken we richting zee.

Op plaats van bestemming werden we ingedeeld in 4 groepen en Kenneth en ik zaten in groep 1. We mochten gelijk ons klaar maken om het water in te gaan.

Je kreeg de instructies dat wanneer zij het zeiden je een hap adem moest nemen en dan onderwater onder de helm door naar boven moest komen. Daar zit dan een luchtbel die ook constant wordt aangevuld door de zuurstoftank die je bij je hebt. En wanneer je je hoofd daar eenmaal had dan kon je gelijk gaan zitten.

Op een gegeven moment kwamen er allemaal vissen om ons heen zwemmen. Er zwemmen namelijk 4 duikers met je mee en 2 ervan hebben een fles met eten bij zich die ze dan op een gegeven moment om je heen spuiten. Heel leuk maar niet makkelijk om fatsoenlijke foto's van te maken.

Na ca 20 min ben je weer bij de boot en moet je er vanaf. Echt zo jammer, dit had ik echt nog uren kunnen volhouden. Wat was dit leuk. Daarna kon je nog even snorkelen of zwemmen. Het werd zwemmen want ik zag hoe die duikbrillen en snorkels eruit zagen. Laten we zeggen dat ik het tot nu toe gered heb zonder koortslip en dit minimaal zo wilt houden. Kreeg niet de indruk dat daar heel veel hygiëne protocollen op los werden gelaten. Dus dan alleen maar zwemmen. 

Wat was dat water zout. En smerig in de mond en wat prikte het in mijn ogen. Daar had ik al snel genoeg van. Ik ging lekker zitten aan boord. Opdrogen in het zonnetje.

Al gauw raak je toch in gesprek met  andere mensen. Die Amerikanen willen maar wat graag met je praten.

Om even 1140uur vaarden we weer terug

En om 1200uur stonden we weer op de kant. Wat was dit leuk geweest. 

Nog even langs de havenwinkeltjes maar toen begon mijn maag wel een beetje te knorren en ik wilde ook heel graag dat zoute water uit mijn mond en van mijn lichaam af spoelen. 

Dus toen weer aan boord, de spullen in de cabin gelegd, snel naar het buffet restaurant om wat te eten en drinken en toen gaan douchen. Mijn haar voelde als touw en je voelde het zout echt op je vel. Het was heel makkelijk scrubben.

Om 1500uur vertrok het schip alweer uit de haven. Het was echt maar een korte tijd die we op St Thomas hebben doorgebracht. 

Ik heb even een tijdje op ons balcon gezeten terwijl Kenneth probeerde alle foto's van onze camera af te krijgen. Helaas is dat tot nu toe nog niet gelukt. Ik ben bang dat dit thuis pas gaat lukken want we hebben onze kaartreader thuis gelaten.

Ook nog even met de meisjes thuis gefacetimed. Gelukkig gaat alles daar heel goed mee en zorgen ze heel goed voor onze kleinste meid

Rond 1830uur zijn we gaan eten bij Moderno waar ze het vlees van een spies bij je tafel afsnijden. Het was echt heerlijk

Na het eten zijn we nog even buiten op het dek wat gasn drinken maar om de beurt waren we aan het gapen en ook vanavond hebben we het niet last gemaakt.  Het feit dat de wekker om 0530uur was gegaan begonnen we flink te voelen.